Małe Uhrocie Kasprowe (1750 m n.p.m.) to niepozorna, ale urokliwa kopka w grani Uhrocia Kasprowego w polskich Tatrach Zachodnich. Choć nie dominuje nad okolicą swoją sylwetką, kryje w sobie spokojny, tatrzański klimat, z dala od tłumów odwiedzających popularniejsze szczyty.

Kopka wznosi się pomiędzy przełęczą Mechy (1662 m), która oddziela ją od Kopy Magury, a płytką przełączką Niżnie Kasprowe Siodło, oddzielającą ją od głównej kulminacji Uhrocia Kasprowego. Południowe stoki opadają równomiernie i jednostajnie w stronę Doliny Gąsienicowej — całkowicie porośnięte gęstą kosodrzewiną, która jesienią nabiera złocisto-zielonych barw i wypełnia powietrze żywicznym zapachem. W kierunku północno-zachodnim biegnie płytka, dość długa grań, rozdzielająca w dolinie Starego Szałasiska od odnogi Zielonego Koryciska — górna jej część to mieszanina kosodrzewiny i piargu, piękna w swojej surowości.

To miejsce dla miłośników spokojnych wędrówek, którzy cenią sobie ciszę tatrzańskiej grani i widoki na Dolinę Gąsienicową bez konieczności zdobywania zatłoczonych szczytów.

• Zakopane / Kuźnice — jako punkt wyjścia do Doliny Gąsienicowej, skąd prowadzą szlaki w rejon Uhrocia Kasprowego; trudność: umiarkowana

• Obszar leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków i wstępu do stref ochrony ścisłej.
• Południowe stoki są w całości zarośnięte kosodrzewiną — nie ma możliwości przejścia poza wyznaczonymi ścieżkami.

Mała kopka tkwi dyskretnie w grani Uhrocia Kasprowego, będąc częścią rozległego tatrzańskiego krajobrazu, w którym każda przełączka i każdy grzbiet mają swoją własną historię i charakter — warto się tu zatrzymać i po prostu popatrzeć.