Mała Kapałkowa Turnia to skalisty, dwuwierzchołkowy szczyt ukryty w słowackiej części Tatr Wysokich, w samym sercu Kapałkowej Grani. To miejsce nie dla przypadkowych turystów — to cel dla taterników szukających prawdziwej, dzikiej ściany skalnej z dala od tłumów.

Grań łącząca Małą Kapałkową Turnię z Pośrednią Kapałkową Turnią to istny labirynt drobnych formacji skalnych — baszt, zębów, słupów i wrótek, które nadają temu miejscu wyjątkowo surowy, poszarpany charakter. Widoki stąd obejmują dziką Dolinę Jaworową, w stronę której opadają strome żleby. Zimą teren pokrywa się lodem i śniegiem, co czyni go areną wyłącznie dla doświadczonych wspinaczy — to właśnie tędy w 1929 roku przeszedł Jan Alfred Szczepański, zdobywając szczyt zimą jako pierwszy.

Jak dotrzeć na szczyt

• Brak znakowanych szlaków turystycznych — dostęp możliwy jedynie dla taterników posiadających odpowiednie umiejętności wspinaczkowe i doświadczenie taternickie
• Podejście prowadzi przez Kapałkową Grań, m.in. przez siodło Niżniej Kapałkowej Ławki lub Zadnią Kapałkową Przełączkę

Praktyczne informacje

• Szczyt dostępny wyłącznie dla taterników — brak oznakowanych ścieżek turystycznych
• Dwa wierzchołki: wschodni (główny) i zachodni (niższy)
• Wysokość podawana w dwóch wariantach: 2185 m lub 2131 m n.p.m.

Legenda głosi, że pierwsi na turnię wchodzili jurgowscy koziarze na długo przed pierwszymi udokumentowanymi wejściami turystycznymi w 1909 roku — góra kryje więc więcej historii, niż mówią o niej oficjalne zapisy.