Mała Buczynowa Turnia (2172 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów, które turyści często mijają na Orlej Perci, nie zdając sobie sprawy, jak łatwo i efektownie można na niego wejść. Trójwierzchołkowa turnia z potężną, dwustometrową ścianą północną i rozległą panoramą porównywalną z widokiem z Krzyżnego to prawdziwa gratka dla każdego, kto chce zejść ze szlaku i poczuć coś ekstra.

Szczyt leży we wschodniej grani Świnicy, pomiędzy Wielką Buczynową Turnią a Ptakiem. Jego charakter jest wyraźnie dwulicowy — od południa stoki opadają ku Dolinie Roztoki łagodniej, od północy zaś urwista ściana kończy się piargami Zadnich Usypów w Pańszczycy. Latem grań skąpana jest w słońcu, a widoki na Dolinę Roztoki i okoliczne turnie są imponujące. Jesienią, gdy modrzewie złocą się w dolinach, panorama nabiera wyjątkowej głębi.

• Orla Perć (z Zawratu w kierunku Krzyżnego) — szlak czarny (Orla Perć), czas przejścia z Zawratu na Krzyżne wynosi ok. 6 h 40 min. Wierzchołek jest łatwo osiągalny ze szlaku — turyści regularnie wchodzą nań jako krótkie odejście od głównej trasy.
• Odcinek Krzyżne–Kozi Wierch (przez Zawrat) jest jednokierunkowy — przejście możliwe tylko w kierunku od Krzyżnego na Kozi Wierch, czas ok. 3 h 35 min.

• Wspinaczka skalna dopuszczalna wyłącznie od strony południowej — północna ściana objęta zakazem wspinania.
• Orla Perć to szlak wymagający, wyposażony w łańcuchy i klamry — obowiązkowe odpowiednie obuwie i kondycja.
• Wejście na wierzchołek ze szlaku Orlej Perci nie jest formalnie znakowanym odgałęzieniem — wymaga chwili uwagi i dobrej pogody.

Pierwsze udokumentowane wejście na Małą Buczynową Turnię latem odbył się w 1900 roku, kiedy ks. Walenty Gadowski w towarzystwie trzech przewodników i tragarza Jędrzeja Pary zdobył szczyt. Zimowe pierwsze wejście należy do zespołu Henryka Bednarskiego, Józefa Lesieckiego, Mariusza Zaruskiego i Stanisława Zdyba — dokonali go 4 marca 1910 roku.