Magura (1109 m n.p.m.) to spokojna, lesista kulminacja w Paśmie Klimczoka i Szyndzielni w Beskidzie Śląskim — idealne miejsce dla tych, którzy szukają ciszy z dala od zatłoczonych szlaków. Grzbietem góry przebiega granica między Szczyrkiem a Bystrą, co nadaje jej wyjątkowy, graniczny charakter.

Magura to wydłużony, spłaszczony wierzchołek w większości porośnięty lasem świerkowym. Południowe stoki, należące do Szczyrku, są bardziej zagospodarowane i zamieszkałe, podczas gdy północne skrywają dzikie, niezagospodarowane lasy pełne spokoju. Cztery doliny rzeczne — Białki, Potoku Wilczego, Żylicy oraz potoków Mesznianka i Mesznianka Druga — otaczają górę ze wszystkich stron, nadając jej malowniczy, miękki krajobraz. Jesienią korony buków i świerków płoną złotem, zimą zaś okolica zamienia się w skrzącą się biel.

• Szczyrk lub Bielsko-Biała (przez Bystrą) — szlaki w paśmie prowadzą przez grzbiet Klimczoka w kierunku Magury; trudność: umiarkowana

• Na zachodnim stoku Magury, nad przełęczą Kowiorek, znajduje się schronisko PTTK Klimczok — doskonała baza wypadowa i miejsce odpoczynku, działające nieprzerwanie od XIX w.
• Przy schronisku działa stacja GOPR w niewielkim drewnianym budynku.
• Po wschodniej stronie góry, głęboko w lesie, można odnaleźć resztki murowanego basenu kąpielowego z lat 30. XX w. — malownicza ruina ukryta w świerkowym lesie.

Historia Magury kryje dramatyczne karty — przed wojną działało tu schronisko 'Magura-Kąpielisko', które doszczętnie spłonęło po ostrzelaniu przez wojska radzieckie w 1945 roku. Dziś po tym miejscu pozostały już tylko mury basenu i szum lasu.