Macelowa Góra (801 m n.p.m.) to jeden z bardziej dzikich i malowniczych masywów Pienin Czorsztyńskich — lesisty, pełen odsłonięć skalnych i zaskakująco bogaty przyrodniczo. Choć przez sam szczyt nie prowadzą szlaki turystyczne, okolica nagradza uważnego wędrowca spektakularnymi widokami, rzadkimi gatunkami ptaków i roślin oraz niepowtarzalną atmosferą nietkniętej pienińskiej puszczy.

Masyw ma wydłużony grzbiet z dwoma wierzchołkami — głównym (801 m) i zachodnim (ok. 795 m). Wschodnie zbocza opadają do Wąwozu Górczyńskiego, a południowe wprost ku Dunajcowi. To właśnie od południa góra prezentuje się najbardziej dramatycznie: wyrastają tu Białe Skały (598 m), podmyte przez wody Dunajca, a za nimi ciągnie się pas charakterystycznych Czerwonych Skał, których rdzawa barwa pochodzi od kolorowych margli i piaskowców. Na południowych stokach zachowały się fragmenty naturalnego lasu świerkowego z okazami sosen liczącymi około 130 lat. Jesienią ten pejzaż nabiera wyjątkowej głębi — złoto buków, szarość wapieni i błękit Dunajca w dole tworzą kompozycję jak z obrazu.

• Sromowce-Kąty (przystań flisacka) — czerwony szlak w kierunku przełęczy Trzy Kopce — trasa przebiega podnóżem góry i pozwala podziwiać ją z zewnątrz; czas przejścia ok. 1,5–2 h, trudność umiarkowana.
• Droga do Sromowiec Niżnych — szosa biegnąca podnóżem masywu umożliwia dojście pieszo lub dojazd samochodem, skąd widoczne są Białe Skały i Czerwone Skały.

• Znaczna część Macelowej Góry leży w strefie ochrony ścisłej Pienińskiego Parku Narodowego — wejście poza wyznaczone szlaki jest zakazane.
• Przez szczyt nie prowadzą żadne szlaki turystyczne.
• Administracyjnie szczyt należy do wsi Sromowce Niżne, gmina Czorsztyn, powiat nowotarski.

Na zboczach Macelowej Góry stwierdzono występowanie rzadkich gatunków roślin, m.in. kokoryczy żółtawej i dwulistnika muszego, a wśród ptaków gniazdują tu pustułka, puchacz i nagórnik — prawdziwy skarb dla miłośników przyrody.