Lubomir (904 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Pasma Lubomira i Łysiny — cichy, leśny wierzchołek w Beskidzie, który kryje w sobie fascynującą historię astronomii i wojennych losów. Na szczycie czeka odbudowane Obserwatorium Astronomiczne im. Tadeusza Banachiewicza, które nadaje temu miejscu wyjątkowy charakter trudny do znalezienia na innych beskidzkich szczytach.
Wierzchołek jest całkowicie porośnięty lasem, więc rozległych panoram stąd nie uświadczysz — ale właśnie ta leśna cisza tworzy niepowtarzalny klimat. Spacer przez gęste drzewostany, szum potoków biorących tu swój początek i spokój dala od tłumów sprawiają, że Lubomir świetnie sprawdza się jako cel na każdą porę roku. Jesienią złoto liści kontrastuje z ciemnymi świerkami, zimą ścieżki pokrywa śnieg, a wiosną las ożywa. Stoki północne są wyraźnie bardziej strome niż południowe, co warto wziąć pod uwagę przy planowaniu trasy.
Jak dotrzeć na szczytZ dawnego przedwojennego obserwatorium ocalały tylko betonowe schody i podstawa teleskopu — milczące świadki historii, które wciąż można zobaczyć obok nowego budynku. To właśnie ta mieszanka nauki, historii i beskidzkiej przyrody sprawia, że Lubomir zostaje w pamięci długo po zejściu ze szczytu.