Lodowy Zwornik (2512 m n.p.m.) to jedno z tych miejsc w Tatrach Wysokich, które przyciągają przede wszystkim doświadczonych wspinaczy i miłośników dzikiej, nieokiełznanej górskiej przyrody. Położony w masywie Lodowego Szczytu, na słowackiej części grani głównej, oferuje widoki i atmosferę niedostępną dla przeciętnego turysty.

Wzniesienie ma charakter zwornikowy — to stąd odchodzi na północny zachód imponująca Kapałkowa Grań, oddzielająca Dolinę Śnieżną od Doliny Suchej Jaworowej. Szczególne wrażenie robi północna ściana Lodowego Zwornika, opadająca stromą, 275-metrową skarpą w kierunku Doliny Śnieżnej. Latem te urwiska skalne wyglądają surowo i majestatycznie, zimą zaś pokryte lodem i śniegiem stają się prawdziwym wyzwaniem nawet dla najlepszych alpinistów. Sąsiedztwo Lodowego Szczytu i Śnieżnego Szczytu sprawia, że okolica należy do najbardziej monumentalnych fragmentów całych Tatr.

• Wierzchołek Lodowego Zwornika nie jest dostępny żadnymi znakowanymi szlakami turystycznymi — dotarcie na niego wymaga umiejętności wspinaczkowych i doświadczenia w terenie wysokogórskim.

• Szczyt leży w słowackiej części Tatr Wysokich — obowiązują przepisy Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP).
• Brak znakowanych szlaków — wejście możliwe wyłącznie jako wyprawa wspinaczkowa, zalecany przewodnik tatrzański.
• Lodowy Zwornik graniczy od wschodu z Wyżnią Lodową Przełęczą, a od zachodu z przełęczą Ramię Lodowego.

Ciekawostką jest fakt, że oficjalna nazwa Lodowy Zwornik nadana została dopiero w 1939 roku — wcześniej wzniesienie figurowało na mapach po prostu jako Punkt 2507. Pierwsze udokumentowane letnie wejście odbyło się w lipcu 1902 roku.