Lodowa Grań to jeden z najbardziej charakterystycznych bocznych grzbietów słowackich Tatr Wysokich — skalista, postrzępiona linia oddzielająca Dolinę Pięciu Stawów Spiskich od tajemniczej Dolinki Lodowej. Jeśli szukasz miejsca, gdzie tatrzańska dzikość przemawia pełnym głosem, ten grzbiet z pewnością nie zawiedzie.

Grań opada z Lodowej Kopy (2603 m n.p.m.) w kierunku południowo-wschodnim, kończąc się bulą Pięciostawiańskiej Kopy (ok. 2121 m). Wzdłuż jej osi rozciąga się imponująca seria szczytów, przełęczy i iglic — Lodowe Wrótka, Lodowy Ząb, Wielki Lodowy Kopiniak — każda z tych nazw brzmi jak zaproszenie do eksploracji. U wschodnich podnóży grani leży Wielki Staw Spiski, po zachodniej stronie skrywa się Lodowy Stawek. Latem widoki ze stoków na oba stawy i okoliczne ściany są absolutnie spektakularne. Zimą i wczesną wiosną grań pokrywa się śniegiem i lodem, nabierając surowego, alpejskiego charakteru.

• Schronisko Téryego → Czerwona Ławka → Schronisko Zbójnickie (Dolina Staroleśna) — szlak żółty, czas od schroniska Téryego na Czerwoną Ławkę: ok. 1:30 h, dalej do Schroniska Zbójnickiego: ok. 1:45 h, trudność: wymagający
• Schronisko Téryego → rozdroże w Dolince Lodowej → Lodowa Przełęcz — szlak zielony (wspólny z żółtym do rozdroża), czas od schroniska Téryego: ok. 1:30 h (w dół 1:10 h), od rozdroża: ok. 45 min (w dół 35 min), trudność: wymagający

• Szlaki prowadzą przez południowe stoki Lodowej Grani na terenie słowackich Tatr Wysokich — obowiązują zasady Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP).
• Schronisko Téryego stanowi wygodny punkt startowy i bazę noclegową w sercu tej części gór.
• Zejście z Czerwonej Ławki do Schroniska Zbójnickiego jest popularnym wariantem łączącym dwie doliny.

Pierwsze zimowe przejście całej grani miało miejsce dopiero 19 kwietnia 1946 r. — dokonała tego słowacka czwórka kobiet i dwaj mężczyźni, co świadczy o tym, jak poważnym wyzwaniem jest Lodowa Grań poza sezonem letnim.