Czarna Góra, znana też jako Litwinka lub Litwińska Grapa (902 m n.p.m.), to jedno z tych miejsc, które zaskakują nieproporcjonalnie rozległą panoramą w stosunku do niewielkiego wysiłku potrzebnego do wejścia. Wznosi się tuż nad Białką Tatrzańską, a jej kopulasty, bezleśny wierzchołek zaprasza do delektowania się jednym z najpiękniejszych widoków na Tatry Bielskie i Wysokie w całym regionie.

Zachodnie stoki góry to prawdziwy spektakl – niemal pionowe, skaliste urwiska podcięte przez rzekę Białkę doskonale widać z drogi biegnącej przez Białkę Tatrzańską. To efekt wielowiekowej erozji, a odsłonięty flisz karpacki jest prawdziwą gratką dla miłośników geologii. Powyżej urwisk stoki łagodnieją, pokrywa je las, a sam wierzchołek otwiera się na bezkresne łąki z przepięknym widokiem. Na szczycie stoi metalowy krzyż wzorowany na słynnym krzyżu na Giewoncie. Zimą zachodnie zbocza zamieniają się w ośrodek narciarski Grapa Ski-Litwinka, czynny od 2010 roku, z koleją krzesełkową i wyciągami orczykowymi. Latem szczyt jest ulubionym miejscem startu paralotniarzy – szczególnie przy słabym wietrze polecany zaawansowanym zawodnikom.

• Czarna Góra (wieś) / Białka Tatrzańska – wschodnimi stokami prowadzi droga z Bukowiny Tatrzańskiej przez Czarną Górę w kierunku Trybsza; teren łagodny, trudność: łatwa

• Zimą na zachodnich stokach działa ośrodek narciarski Grapa Ski-Litwinka z 4-osobową kolejką krzesełkową (900 m, różnica wzniesień 151 m) i 3 wyciągami orczykowymi oraz torem snowtubingowym.
• Szczyt jest miejscem startu paralotniarzy – zalecany dla zaawansowanych, szczególnie przy niskiej prędkości wiatru.

Czarna Góra leży w etnograficznym regionie Zamagurza, na obszarze Pogórza Spiskiego – to miejsce, gdzie tatrzańska przyroda spotyka się z bogatą kulturą pogranicza polsko-słowackiego.