Lipowski Wierch (1326 m n.p.m.) to jeden z najwyższych szczytów Beskidu Żywieckiego — rozległy, leśny masyw, który kryje w sobie prawdziwą perłę: rozległą, widokową Halę Lipowską. Choć sam wierzchołek jest skromny i mało wybitny, okolica wynagradza to z nawiązką bogatą przyrodą, schroniskiem i wyjątkową atmosferą beskidzkiej hali.

Szczyt jest niemal w całości porośnięty górnoreglowym lasem świerkowym, wzdłuż grzbietu ciągną się torfowiska i mokradła z oczkami wodnymi, chronione w rezerwacie przyrody Lipowska. Na południowo-wschodnich stokach otwiera się Hala Lipowska — przestronna polana z panoramicznymi widokami. Zimą działa tu wyciąg narciarski, latem hala zamienia się w zielony raj dla piechurów. Masyw oddziela dolinę Żabniczanki od doliny Bystrej, co nadaje mu szczególny charakter krajobrazu.

• Milówka — szlak przez Halę Boraczą, czas ok. 3–4 h, trudność umiarkowana
• Rajcza przez Zapolankę i Redykalny Wierch — szlak wiedzie przez Halę Lipowską, czas ok. 3–4 h, trudność umiarkowana
• Złatna przez Polanę Motykową (Cerchla) — czas ok. 2–3 h, trudność umiarkowana

• Na Hali Lipowskiej znajduje się schronisko PTTK — możliwość noclegu i wyżywienia.
• Szlaki turystyczne omijają ścisły wierzchołek, prowadząc po jego południowej stronie.
• Wzdłuż grzbietu chronione torfowiska — rezerwat przyrody Lipowska, należy trzymać się szlaku.
• Zimą na hali działa wyciąg narciarski.

Nazwa szczytu pochodzi od lip, które niegdyś porastały jego stoki, a halę Lipowską stworzyli dawno temu Wołosi metodą cyrhlenia — wypalania i wycinania lasu pod wypas owiec. Ta pasterska historia wciąż żyje w krajobrazie hali.