Łężny Wierch to spokojny, leśny szczyt w masywie Kop Sołtysich, na samych północnych krańcach Tatr Wysokich — miejsce dla tych, którzy szukają ciszy z dala od tłumów, a nie kolejnego zdobytego 'trzytysięcznika'. To zakątek Tatr, gdzie natura wciąż rządzi się swoimi prawami.

Grzbiet szczytu opada w stronę doliny Filipczańskiego Potoku, a po jego bokach rozciągają się dwa charakterystyczne żleby — Żleb za Skałką od strony Doliny Łężnej i Jaworzyńskiego Żlebu oraz krótki Suchy Żleb wcinający się w północne stoki. Choć dziś większość zboczy porasta las, na zdjęciach lotniczych wciąż widać rozległe trawiaste polany w partiach grzbietowych — pozostałości po dawnej Hali Filipka, gdzie niegdyś wypasano owce i bydło. Od zaprzestania wypasu polany stopniowo zarastają, co nadaje temu miejscu wyjątkowy, na wpół dziki charakter — mieszanka otwartych przestrzeni i gęstego lasu, zmieniająca się z roku na rok.

• Szczyt nie leży przy znakowanych szlakach turystycznych — dotarcie wymaga dobrej orientacji w terenie i doświadczenia w wędrówkach poza głównymi trasami

• Teren wciąż w dużej części zalesiony, brak infrastruktury turystycznej
• Dawne hale pasterskie stopniowo zarastają lasem — krajobraz zmienia się z każdym rokiem

To miejsce dla miłośników tatrzańskiej historii pasterskiej — ślady dawnej Hali Filipka to żywy przykład tego, jak krajobraz gór zmienia się, gdy człowiek wycofuje się z gospodarczej działalności.