Latiborská hoľa (1648 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów w Niskich Tatrach, który nagradza wędrowca widokiem na 360 stopni już od pierwszych kroków na grzbiecie. Rozległa, bezleśna kopuła szczytu sprawia, że panorama roztacza się swobodnie we wszystkich kierunkach — bez przeszkód, bez lasu, tylko niebo i góry.

Szczyt leży w zachodniej części Niskich Tatr, w paśmie Prašivá, między Ďurkovą (1750 m) a Veľką hoľą (1640 m). Hala i grzbiet porośnięte są jedynie niską roślinnością, co w słoneczne dni pozwala podziwiać sąsiednie szczyty Niskich Tatr, ale też Małą i Wielką Fatrę, Tatry Zachodnie, Góry Kremnickie, Chočské vrchy, Oravską Magurę, Beskidy, Veporské vrchy i Polanę. Wiosną łąki szczytowe mienią się kolorami, latem grzbiet jest przyjemnie chłodny, jesienią barwy otaczających lasów są spektakularne, a zimą zaśnieżona hoľa tworzy surowy, dziki krajobraz.

• Z Liptovskiej Lúžnej — żółty szlak przez Sedlo pod Skalkou, umiarkowany
• Z Magurki — niebieski szlak przez Sedlo Latiborskej hole, umiarkowany
• Od zachodu z Donovál — czerwony szlak grzbietowy (Cesta hrdinov SNP) przez Hiadeľské sedlo i Veľkú Chochuľu, wymagający (długi odcinek)
• Od wschodu z Chabenca — czerwony szlak grzbietowy przez Zámostskú hoľu, wymagający (długi odcinek)

• Przez szczyt przebiega słynna 'Cesta hrdinov SNP' — czerwono znakowany szlak grzbietowy łączący Bratysławę z Duklą, jeden z najdłuższych szlaków turystycznych Słowacji.
• Masyw należy do Parku Narodowego Niskie Tatry (NAPANT) — obowiązują zasady ochrony przyrody parku.
• Szczyt leży na granicy województw żylińskiego i bańskobystrzyckiego.

Grzbiet Latiborskiej hoľy to historyczny dział wodny między dorzeczem Wagu na północy a dorzeczem Hronu na południu — stojąc na szczycie, dosłownie stoisz na granicy dwóch wielkich rzek Słowacji.