Kyrkawica (978 m n.p.m.) to jedno z tych miejsc w Beskidzie Śląskim, które zaskakuje bardziej niż niejedna wybitna szczytowa destynacja. Leży w głównym grzbiecie Pasma Stożka i Czantorii, a biegnie przez nią granica polsko-czeska — co samo w sobie dodaje jej charakteru. Jeśli szukasz spokojnego zakątka z ciekawą historią i widokami na dwie strony grzbietu, Kyrkawica nie zawiedzie.

Grzbiet w rejonie Kyrkawicy zmienia tu nagle kierunek — z równoleżnikowego na południkowy — co sprawia, że z pobliskich polan i młodników rozciągają się panoramy na Beskid Morawsko-Śląski z charakterystyczną Łysą Górą, zwieńczoną wieżą telewizyjną. Wiosną i latem łagodne zbocza porasta gęsta zieleń, jesienią całość płonie barwami bukowych lasów. Zimą grzbiet bywa przysypany śniegiem, a ścieżki stają się malowniczą trasą spacerową dla miłośników ciszy. Szczególną atrakcją są Grzyby Skalne na Kyrkawicy — intrygujące wychodnie z gruboziarnistego piaskowca istebniańskiego, wyrzeźbione przez erozję w niepowtarzalne kształty.

• Przełęcz Kubalonka — szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki), prowadzi grzbietem w kierunku Wielkiego Stożka, Kyrkawica leży na trasie; trudność: łatwa/umiarkowana.
• Istebna — szlak zielony na Wielki Stożek, przechodzi przez Kyrkawicę; trudność: umiarkowana.
• Wisła Głębiec — szlak niebieski, dochodzi pod Kyrkawicę od strony polskiej; trudność: umiarkowana.
• Kiczory — szlak żółty, kończy się właśnie pod Kyrkawicą; trudność: łatwa.

• Przez Kyrkawicę przebiega granica państwowa polsko-czeska — szlaki przekraczają ją legalnie w linii grzbietu, ale warto mieć przy sobie dokument tożsamości.
• Polska część szczytu leży w granicach administracyjnych miasta Wisła (woj. śląskie, powiat cieszyński).
• Od strony czeskiej dochodzi niebieski szlak z Nawsia.

Nazwa Kyrkawica może pochodzić od czeskiego słowa 'krkavec' oznaczającego kruka — góra byłaby więc 'miejscem kruków'. Inna teoria wiąże ją z gwarowym słowem 'kirkać', czyli 'czochrać, mierzwić' — nawiązując do postrzępionego, nieregularnego kształtu szczytu. Tak czy inaczej, to wyjątkowo poetyckie miejsce na pograniczu.