Kukul (1540 m n.p.m.) to jedna z ciekawszych kulminacji w ukraińskich Karpatach, leżąca na północ od masywu Czarnohory. Szczyt skryty wśród świerków, otaczające go połoniny i ślady historii sprzed ponad stu lat sprawiają, że wycieczka tutaj to coś więcej niż zwykłe wejście na górę.

Zachodnie i północno-wschodnie stoki Kukula są bardzo strome, co nadaje górze wyraźny, dziki charakter. Wierzchołek porośnięty jest gęstym świerkowym lasem, a w pobliżu rozciągają się połoniny Kukul, Zakukul i Łabieska — idealne miejsca na odpoczynek z widokiem na okoliczne grzbiety. Jesienią las płonie kolorami, zimą stoki przykrywa gruby śnieg, wiosną zaś połoniny zielenią się żywą trawą. U południowo-zachodnich podnóży góry bierze początek rzeka Foreszanka, dopływ Prutu.

• Worochta — przez szczyt Oseredok, ok. 12 km, przewyższenie 800 m, trasa umiarkowana
• Woronienko — przez szczyt Pid-Berdja, ok. 13 km, przewyższenie 720 m, trasa umiarkowana
• Punkt kontrolny 'Czarnohora' (Zawojela) — 7 km, przewyższenie 580 m, trasa łatwiejsza

• Szczyt leży na granicy obwodu iwano-frankowskiego i zakarpackiego — upewnij się, że masz aktualne dokumenty wymagane do poruszania się w tym rejonie.
• Na zboczach góry znajdują się betonowe umocnienia i stary cmentarz żołnierzy niemieckich z czasów I wojny światowej.

Na stokach Kukula zachowały się resztki węgierskiej baterii artyleryjskiej oraz betonowe konstrukcje z okresu I wojny światowej — niema pamiątka po walkach, które toczyły się tutaj ponad sto lat temu.