Kozia Turnia (2111 m n.p.m.) to jeden z najbardziej wyrazistych szczytów Koziego Grzbietu we wschodniej części Wysokich Tatr. Skalista, dzika i niedostępna dla zwykłych turystów — przyciąga wspinaczy i miłośników górskich przygód, którzy szukają czegoś więcej niż oznakowane szlaki.

Szczyt wznosi się w bocznej grani odchodzącej na południowy wschód od Jagnięcego Szczytu (2230 m). Jego wschodnie stoki opadają ku Dolinie Białych Stawów, a od południa rozciąga się malownicza Dolina Zielonego Stawu. Z wierzchołka roztacza się panoramiczny widok na otaczające szczyty Wysokich Tatr, grań Tatr Bielskich, Dolinę Białych Stawów i Czerwoną Dolinę. Przy sprzyjających warunkach widoczności można dostrzec fragment Kotliny Popradzkiej, Góry Słańskie, Branisko i Góry Lewockie. Zimą i wczesną wiosną szczyt jest pokryty śniegiem i lodem, co czyni go jeszcze bardziej wymagającym.

• Schronisko przy Zielonym Stawie (Chata pri Zelenom plese) — punkt wyjściowy dla wspinaczy; brak oznakowanego szlaku na sam wierzchołek; wejście wyłącznie z przewodnikiem górskim lub dla doświadczonych wspinaczy.
• W pobliżu szczytu prowadzi żółty szlak turystyczny od Schroniska przy Zielonym Stawie na Jagnięcy Szczyt (od południowego zachodu) oraz czerwony szlak z Przełęczy Kopskiej przez rozwidlenie przy Wielkim Białym Stawie do schroniska (od południowego wschodu).

• Wejście na wierzchołek jest możliwe wyłącznie dla wspinaczy lub w towarzystwie licencjonowanego przewodnika górskiego — nie ma tu oznakowanego szlaku turystycznego.
• Szczyt leży w Tatrzańskim Parku Narodowym oraz w Narodowym Rezerwacie Przyrody Doliny Białej Wody Kieżmarskiej.
• Najbliższa baza noclegowa to Schronisko przy Zielonym Stawie, położone u południowego podnóża szczytu.

Pierwsze znane wejście na Kozią Turnię odbyło się 15 września 1904 roku — dokonali go Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda i Jan Bachleda-Tajber. Pierwsze zimowe wejście zdobyli Günther Oskar Dyhrenfurth i Alfred Martin 6 marca 1906 roku.