Koszysta to jeden z najbardziej dzikich i nietkniętych masywów w całych Tatrach Wysokich — grzbiet, przez który nie prowadzi żaden szlak turystyczny i który od niemal wieku pozostaje pod ścisłą ochroną przyrody. To miejsce dla tych, którzy chcą zobaczyć Tatry takie, jakimi były przed erą masowej turystyki.

Grzbiet ciągnie się na długości około 3 km w kierunku północnym od okolic przełęczy Krzyżne, rozdzielając Dolinę Waksmundzką od doliny Pańszczycy. W jego obrębie wyróżnia się kilka kulminacji: Waksmundzki Wierch (2186 m), Wielka Koszysta (2193 m) i Mała Koszysta (2014 m). To zarazem najbardziej wysunięty na północ masyw dwutysięczników tatrzańskich oraz miejsce, gdzie ku północy wysuwa się granitowy trzon Tatr. Zbocza porastają rzadko spotykane dziś pierwostany lasów świerkowych i limbowych, a cały masyw jest matecznikiem dużych ssaków. Wiosną i latem panuje tu przejmująca cisza przerywana jedynie wiatrem i głosami ptaków, jesienią zbocza płoną barwami, zimą grzbiet skrywa się w śniegu i lodzie.

• Koszysta jest obszarem ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego — nie prowadzą przez nią żadne znakowane szlaki turystyczne i wejście jest niedozwolone.
• Masyw najlepiej podziwiać z odległości: z okolic Bukowiny Tatrzańskiej lub Głodówki grzbiet jest doskonale widoczny od północy i prezentuje się bardzo efektownie.

• Cały masyw Koszystej objęty jest ścisłą ochroną — wstęp bez specjalnego zezwolenia jest zabroniony.
• W zboczu Małej Koszystej od strony Doliny Pańszczycy znajdują się trzy małe jaskinie: Koszowa Dziura, Wyżnia Koszowa Dziura i Jaskinia Koszowa.
• W bocznej dolince Świstówka Waksmundzka (zwanej też Zbójnicką) w latach 1914–1918 ukrywali się dezerterzy z armii austro-węgierskiej.

Pierwsze odnotowane wejście na Koszystą odbył Ludwik Zejszner 3 sierpnia 1838 roku, prowadząc pomiary barometryczne. W 1932 roku masyw wykupił Skarb Państwa, a w 1936 roku objęto go ścisłą ochroną — był to jeden z pierwszych takich obszarów w Tatrach.