Kostrza (730 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów Beskidu Wyspowego, które od razu przykuwają uwagę — samotna, zalesiona góra wyrastająca ponad okoliczne wsie i pola niczym zielona wyspa. Choć las nie szczędzi cienia i tajemniczości, wiatrołomy na szczycie odsłoniły widok na południe, który wynagradza każdy wysiłek wspinaczki.
Kostrza ma wydłużony grzbiet i wyraźnie asymetryczny charakter — północno-wschodnie stoki opadają stromo do doliny Rybskiego Potoku, podczas gdy pozostałe zbocza są znacznie łagodniejsze. Wiosną stary las bukowy na północnych zboczach budzi się do życia z niezwykłą siłą, latem oferuje przyjemny chłód, a jesienią zamienia się w morze złota i rdzy. Na szczycie czeka na turystów stół z ławami oraz duża mapa Beskidu Wyspowego — miłe miejsce na zasłużony odpoczynek. Góra jest ulubionym miejscem dzikich zwierząt: dzików, saren i zajęcy.
Jak dotrzeć na szczytMiejscowa ludność niegdyś zwała szczyt Piwniczyskiem i szukała tu śladów prehistorycznego grodziska, które — według legendy — zapadło się pod ziemię. Tajemnicze wgłębienie w podwierzchołkowej części góry wciąż pobudza wyobraźnię, choć geolodzy mają dla niego nudniejsze, naturalne wyjaśnienie. Warto też wypatrzyć pomnikowego buka 'Pan Buk' o obwodzie aż 5,5 m oraz okazałą jodłę 'Parasol'.