Koprowy Wierch (2367 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów Tatr Wysokich, który nagradza wędrowca za każdy wysiłek rozległą, zapierającą dech panoramą. Leży w słowackiej części Tatr, a jego wejście szlakiem turystycznym jest zaskakująco dostępne jak na tej rangi szczyt — to idealne miejsce dla tych, którzy chcą poczuć prawdziwe wysokie Tatry bez skomplikowanej wspinaczki.

Szczyt posiada dwa wierzchołki oddalone od siebie o około 150 m, rozdzielone szeroką przełęczą na wysokości ok. 2340 m. Wyższy jest wierzchołek wschodni, pełniący rolę zwornika dla wszystkich odchodzących grani. Wschodnie ściany opadają ku Dolinie Hińczowej, zachodnie i północne sąsiadują z odgałęzieniami Doliny Koprowej. Krajobraz jest typowo wysokogórski — skały, piargi i rozległe widoki na okoliczne granie Krywania. Wczesną jesienią, gdy powietrze jest przejrzyste, a tłumy turystów maleją, panorama ze szczytu należy do najlepszych w całych Tatrach Wysokich.

• Parking nad Szczyrbskim Jeziorem przez Dolinę Mięguszowiecką — szlak czerwony, ok. 4 godz. 20 min w górę, łatwy
• Trzy Źródła przez Dolinę Koprową i Hlińską — ok. 5 godz. 35 min w górę, łatwy
• Podbańska przez Dolinę Koprową i Hlińską — ok. 6 godz. 15 min w górę, łatwy

Wszystkie szlaki prowadzą przez Wyżnią Koprową Przełęcz — to naturalna brama przed szczytem. Najchętniej wybierany przez turystów jest wariant od Szczyrbskiego Jeziora ze względu na najkrótsze podejście i najmniejszą deniwelację (1127 m).

• Przejście granią Pośredniego Wierszyka wymaga przynależności do zrzeszonego związku taterników i jest regulowane przepisami TANAP-u — nie jest dostępne dla turystów niezrzeszonych.
• Drogi wspinaczkowe na ścianie północnej i wschodniej przeznaczone są wyłącznie dla doświadczonych wspinaczy — wymagają odpowiednich uprawnień i sprzętu.

Na szczycie bywał poeta Kazimierz Tetmajer w latach 1881–1896, a pierwsze zimowe wejście zdobyto 18 marca 1906 r. — te fakty nadają górze szczególny, literacki klimat.