Kopa nad Wrotami (2075 m n.p.m.) to skalista turnia w grani głównej Tatr, która przyciąga przede wszystkim taterników szukających prawdziwego wyzwania. Nie znajdziesz tu znakowanego szlaku turystycznego — to miejsce dla wspinaczy, nagradzające wysiłek dzikością i surowością tatrzańskiego krajobrazu.

Turnia wyróżnia się charakterystyczną, łagodnie nachyloną granią i stromymi ścianami. Leży między Wrotami Chałubińskiego (2022 m) na zachodzie a Szczerbiną nad Wrotami (ok. 2050 m) na wschodzie. Północno-wschodnia ściana opada do Doliny za Mnichem — ma szerokość około 160 m i wysokość do 110 m — a południowo-zachodnia do Doliny Ciemnosmreczyńskiej. Zimą teren jest szczególnie wymagający, a ekspozycja ścian robi ogromne wrażenie o każdej porze roku.

• Przez grań główną od Wrót Chałubińskiego — z ominięciem uskoku, trudność II w skali tatrzańskiej, ok. 15 min
• Północno-zachodnią granią przez uskok — trudność III, ok. 30 min
• Południowo-wschodnią granią z Przełęczy nad Wrotami — trudność I lub II (zależnie od wariantu), ok. 15 min
• Środkową częścią ściany północno-wschodniej od strony Doliny za Mnichem — trudność I, ok. 15 min

• Kopa nad Wrotami nie posiada żadnego znakowanego szlaku turystycznego — dostęp wyłącznie dla taterników.
• Teren znajduje się w rejonie udostępnionym do wspinaczki w Tatrach Wysokich — obowiązują przepisy TPN dotyczące wspinaczki.
• Najtrudniejsza droga wspinaczkowa ('Prawy komin') osiąga trudność VI, A2 i wymaga ok. 2,5 godziny.
• 'Gdańska Popelina' (VI-/VI) to jedna z klasycznych dróg na ścianie północno-wschodniej, zajmująca ok. 1,5 godziny.

Pierwsze odnotowane wejście latem miało miejsce 7 września 1908 roku — dokonali go Stefan Komornicki, Jerzy Żuławski i przewodnik Józef Gąsienica Tomków. Zimowe pierwsze wejście zrealizowano dopiero w 1937 roku, co najlepiej świadczy o tym, jak poważnym obiektem wspinaczkowym jest ta pozornie niepozorna turnia.