Kopa nad Białym to niepozorne, zalesione wzniesienie u wylotu Doliny Białego w Tatrach Zachodnich. Choć nie kusi rozległymi widokami ze szczytu, kryje w sobie kawałek prawdziwej tatrzańskiej historii — to tędy przez wieki wiodła jedyna droga na wyższe partie doliny.

Wzniesienie wyrasta z dolnej części grzbietu Spaleniec, oddzielającego Dolinę Białego od doliny Spadowiec. Całkowicie pokryte lasem reglowym, latem daje przyjemny cień, jesienią zachwyca barwami bukowego i świerkowego drzewostanu. We wschodnich stokach, od strony Doliny Białego, można dostrzec skałkę zwaną Kazalnicą — malowniczą turniczkę wtopioną w leśny krajobraz. Południe wzniesienia opada ku Drodze pod Reglami, gdzie rozciąga się niewielka polanka.

• Zakopane (Droga pod Reglami) — okolice wylotu Doliny Białego, dojście pieszo wzdłuż Drogi pod Reglami, czas dojścia kilkanaście minut od centrum, trudność: łatwa

• Kopa nad Białym oraz cały okoliczny teren wchodzi w skład obszaru ochrony ścisłej 'Regle Zakopiańskie' — obowiązuje zakaz schodzenia ze znakowanych szlaków.
• Dawna ścieżka obchodząca Dolinę Białego od strony Kazalnicy jest turystycznie niedostępna.
• Wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatny.

Dawną ścieżką biegnącą obok Kazalnicy przez wieki pędzono stada owiec i bydła na Halę Białe — była to jedyna możliwa droga, bo przejście wąwozem zwanym Kotłami było praktycznie niemożliwe. Dopiero w 1905 roku poprowadzono obecną drogę dnem Doliny Białego.