Kołowy Szczyt (2418 m n.p.m.) to jedna z najbardziej charakterystycznych sylwetek w głównej grani Tatr Wysokich — wysmukła, symetryczna piramida o zaokrąglonej kopule, którą już w 1904 roku Janusz Chmielowski nazwał 'wytworną piramidą'. To szczyt dla tych, którzy szukają prawdziwej tatrzańskiej przygody poza utartymi szlakami.

Masyw zbudowany jest z jaśniejszych granitów, co odróżnia go od ciemniejszych wierzchołków leżących dalej na południe. Szczyt góruje bezpośrednio nad trzema dolinami: Doliną Czarną Jaworową od południowego zachodu, Doliną Kołową z Bździochową Kotliną od północy oraz Doliną Jastrzębią od wschodu. Widok z wierzchołka jest rozległy i zróżnicowany — obejmuje zarówno głębokie doliny po słowackiej stronie, jak i panoramę grani głównej. Najbardziej urozmaicona jest wschodnia ściana szczytu, sięgająca 250 m wysokości, z charakterystycznymi Kołowymi Basztami i Kołowymi Ogródkami. Zimą masyw nabiera surowego, alpejskiego charakteru — pierwsze odnotowane wejście zimowe odbyło się dopiero 25 marca 1912 roku.

Jak dotrzeć na szczyt

• Od strony Czarnego Przechodu (Vyšné Čierne sedlo) — południową granią — to najdogodniejsze podejście; trasa jest eksponowana i wymaga doświadczenia w terenie nieubezpieczonym, brak znakowanego szlaku.

Praktyczne informacje

• Na Kołowy Szczyt nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne — wejście możliwe wyłącznie dla doświadczonych taterników.
• Drogi we wschodniej ścianie są bardzo trudne — co najmniej IV stopień w skali UIAA.
• Szczyt leży w słowackiej części Tatr Wysokich — obowiązują przepisy TANAP-u, wejście poza szlakami wymaga zachowania szczególnej ostrożności.

Nazwa szczytu pochodzi od Kołowego Stawu w Dolinie Kołowej, a nadano ją prawdopodobnie podczas wyprawy Tytusa Chałubińskiego w 1877 roku — choć nieoficjalnie używano jej już wcześniej. Pierwsze pewne odnotowane wejście latem należy do Stanisława Staszica i jego przewodników z Jurgowa, którzy zdobyli szczyt w 1804 roku.