Kľak (1409 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Krasu Spisko-Gemerskiego — dzikiego, mało uczęszczanego zakątka słowackiej przyrody. Choć na wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, nagroda za wysiłek jest wyjątkowa: rozległe widoki, cisza i poczucie prawdziwej przygody.

Masyw leży w sercu Płaskowyżu Murańskiego w Parku Narodowym Muránska planina. Szczyt jest zalesiony, ale na skrajach wierzchowinowej polany otwierają się łąki, z których można podziwiać otaczające wierzchołki Krasu Spisko-Gemerskiego i Gór Weporskich, Niżne Tatry, Góry Stoliczne, a przy sprzyjających warunkach nawet odległe Wysokie Tatry. Północne urwiste zbocza masywu wchodzą w skład narodowego rezerwatu przyrody Veľká Stožka. Pod względem geologicznym szczyt zbudowany jest z mioceńskiego dioryt z Tisovca, który przebija starsze wapienie triasowe — właśnie ta twardość skały sprawiła, że Kľak góruje nad otaczającym płaskowyżem.

• Od zachodu ze Zbojskiej przez siodło Burda — szlak czerwony (Rudná magistrála), trudność: umiarkowana
• Od południowego wschodu z Muránia przez rozdroże Studňa na Płaskowyżu Murańskim — szlak czerwony (Rudná magistrála), trudność: umiarkowana
• Z Muránia szlakiem żółtym przez Nižnú Kľakovú, dalej lasem na szczyt — trudność: umiarkowana
• Ze Závadky szlakiem niebieskim przez Stožky i Nižnú Kľakovú — trudność: umiarkowana

• Na sam wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak — ostatni odcinek wymaga samodzielnej orientacji w terenie.
• Południowe zbocze trawersuje Rudná magistrála (szlak czerwony), która stanowi główny punkt odniesienia w okolicy.
• Szczyt leży w Parku Narodowym Muránska planina — obowiązują przepisy ochrony przyrody.

Kľak zawdzięcza swoją wyjątkową wysokość odporności mioceńskiego dioryt, który oparł się erozji znacznie skuteczniej niż otaczające go wapienie — to prawdziwy geologiczny fenomen pośród krasowego krajobrazu.