Jaworzyna Ponicka to niepozorny, ale urokliwy szczyt w samym sercu Gorców, ukryty w gęstym świerkowo-jodłowym lesie na długim grzbiecie ciągnącym się od Turbacza aż po Rabkę. To miejsce dla tych, którzy cenią spokój leśnych szlaków bardziej niż tłumy na widokowych szczytach.

Wierzchołek wznosi się tylko nieznacznie ponad otaczający go grzbiet, więc nie znajdziemy tu spektakularnych widoków — za to atmosfera głębokiego, cienistego lasu robi swoje, szczególnie jesienią, gdy mgły snują się między pniami, oraz zimą, gdy śnieg tłumi wszystkie dźwięki. Stoki północno-wschodnie opadają do doliny Potoku Głębokiego i należą już do Gorczańskiego Parku Narodowego, podczas gdy sam szczyt leży poza jego granicami. W kierunku południowo-zachodnim grzbiet oddziela dolinę Poniczanki od doliny Potoku za Twarogiem — to dobry punkt orientacyjny dla miłośników map i terenowej orientacji.

Jak dotrzeć na szczyt

• Rabka-Zdrój – szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki), przez Tatarów, Maciejową, Przysłop i Bardo — trasa umiarkowanie wymagająca, wielogodzinna wędrówka grzbietowa
• Dalej w kierunku Turbacza — przez Pośrednie, Schronisko PTTK na Starych Wierchach, Groniki, Pudziska i Obidowiec (cały odcinek 16,7 km, suma podejść 970 m, czas przejścia ok. 5 godz. 35 min)

Praktyczne informacje

• Czerwony szlak (GSB) omija sam wierzchołek po stronie południowej, prowadząc nieco poniżej niego — chcąc stanąć dokładnie na szczycie, trzeba zboczyć z głównej trasy
• Granica gminy Rabka-Zdrój przebiega przez pobliski szczyt Bardo, oddzielając stoki północne od południowych

To jeden z tych gorczańskich szczytów, które doceni się nie za panoramę, a za ciszę i charakter dzikiego, mało uczęszczanego lasu — prawdziwy oddech od zatłoczonych tatrzańskich szlaków.