Jaworowy Szczyt (2418 m n.p.m.) to jeden z bardziej charakterystycznych wierzchołków Wysokich Tatr, wznoszący się dumnie nad Doliną Javorową i Wielką Doliną Zimną. To szczyt dla tych, którzy szukają prawdziwej przygody — dostępny wyłącznie z górskim przewodnikiem, nagradza odważnych zapierającymi dech panoramami.

Masyw Jaworowego Szczytu robi wrażenie przez cały rok. Latem skaliste ściany kontrastują z zielenią dolin, jesienią okolica mieni się złotem i czerwienią, zimą zaś szczyt przybiera surowy, alpejski charakter. Ze szczytu rozciąga się pełna panorama kołowa — widać okoliczne szczyty Wysokich Tatr, grzbiet Tatr Bielskich, a przy dobrej pogodzie nawet Beskidy Orawskie, Czarną Górę i okolice Królewskiej Hali.

• Z Tatrzańskiej Javoriny — szlak zielony, przez Zadnią Dolinę Javorową i Siodełko do Schroniska Téryego; dalej z przewodnikiem na szczyt; trudność: wymagająca
• Od Schroniska Zbójnickiego — szlak żółty, południowym zboczem do rozgałęzienia Pod Siodełkiem; trudność: wymagająca

• Wejście na szczyt jest możliwe wyłącznie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika górskiego.
• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego i obejmuje granicę dwóch narodowych rezerwatów przyrody: Doliny Javorowej i Dolin Zimnych.
• Na wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.
• Pierwszego wejścia dokonano 13 sierpnia 1897 roku — Karol Englisch z matką Antónią i przewodnikiem Jánem Hunsdorferem.

Nazwa szczytu pochodzi od Doliny Javorowej, gdzie niegdyś rosły klony cenione przez stolarzy i ludowych artystów — w XVIII wieku wyrabiano z nich nawet cukier. Kawałek historii Tatr czeka na każdego, kto zdobędzie się na tę wyprawę.