Jaworniki to najwyższy szczyt polskiej części Gór Sanocko-Turczańskich — cel dla tych, którzy cenią sobie ciszę, dzikie bezdroża i wędrówki z dala od tłumów. To miejsce dla miłośników prawdziwej głuszy, a nie widokowych atrakcji.

Szczyt w całości porasta las, więc nie znajdziemy tu punktów widokowych ani rozległych panoram — to raczej propozycja dla osób szukających leśnego klimatu i spokoju niż spektakularnych krajobrazów. Jaworniki są zwornikiem trzech grzbietów, co czyni ten teren interesującym z punktu widzenia orientacji i wędrówek poza szlakiem. Co ciekawe, przez sam szczyt przebiega kontynentalny dział wód — zachodnie stoki odwadniane są do Bałtyku, a pozostałe do Morza Czarnego przez dorzecze Dniestru. Zimą okolica bywa całkowicie odludna, latem zaś oferuje cień i chłód gęstego lasu.

• Brak znakowanych szlaków turystycznych prowadzących na szczyt — dojście wymaga doświadczenia w poruszaniu się w terenie leśnym i umiejętności nawigacji.
• Najlepszym punktem wyjścia są okoliczne doliny Pastewnika i Mszanki, skąd można podejść grzbietami masywu Jaworników.

• Na szczyt nie prowadzą żadne znakowane szlaki — konieczna jest nawigacja terenowa (mapa, kompas lub GPS).
• Szczyt jest całkowicie zalesiony i nie oferuje widoków.

To jedno z niewielu miejsc w Bieszczadach i Górach Sanocko-Turczańskich, gdzie przez sam wierzchołek przebiega dział wód kontynentalnych między Bałtykiem a Morzem Czarnym — ciekawostka doceniana głównie przez pasjonatów geografii i dzikiej turystyki.