Jastrzębiec to jeden z tych izerskich szczytów, które nie olśniewają spektakularną skałką na czubku, ale nagradzają wędrowca ciszą i dziką, leśną atmosferą Gór Izerskich. To dobre miejsce dla tych, którzy szukają spokojnego pieszego wypadu bez tłumów, wśród rozległych, zalesionych wzniesień Grzbietu Kamienickiego.

Szczyt wyrasta pomiędzy Piaszczystą a Gaikiem, z którymi wraz z Kopaniem tworzy rozległy, wydłużony masyw w całości pokryty lasem. Nie ma tu widokowych polan czy skalnych progów – to typowy dla Gór Izerskich, łagodny, zamknięty w drzewach krajobraz, budowany z gnejsów i granitognejsów. Jesienią las na stokach Jastrzębca rozświetla się barwami, zimą trasa bywa cicha i śnieżna, idealna dla miłośników leśnych wędrówek z dala od zgiełku.

Jak dotrzeć na szczyt

• Świeradów-Zdrój — szlak niebieski przez Sępią Górę i Rozdroże Izerskie, czas zależny od tempa marszu, trasa umiarkowana, dobrze oznakowana
• Rybnica lub Zimna Przełęcz — dojście tym samym szlakiem niebieskim z drugiej strony masywu

Praktyczne informacje

• Przez szczyt prowadzi tylko jeden szlak – niebieski, łączący Świeradów-Zdrój z Rybnicą przez Rozdroże Izerskie i Zimną Przełęcz
• Cały masyw jest zalesiony – brak punktów widokowych na samym szczycie

Nazwa Jastrzębiec, podobnie jak niemiecka forma Geierberg (Góra Sępów), przywołuje dawną obfitość ptaków drapieżnych krążących nad tymi wzniesieniami Gór Izerskich.