Jastrzębia Turnia (2138 m n.p.m.) to jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów Tatr Wysokich — strzelista wieża skalna wznosząca się pionowo nad Doliną Zielonego Stawu. Fotogeniczna, opleciona legendami i nieodmiennie robiąca wrażenie na każdym, kto spojrzy na nią od strony schroniska.

Turnia ma w sobie coś dramatycznego — jej niemal pionowe ściany, zwłaszcza południowo-wschodnia i południowa, opadają gwałtownie ku dolinie. Widoki ze szczytu otwierają się na najpotężniejsze tatrzańskie ściany, a sama sylwetka wieży zmienia się malowniczo zależnie od pory roku i oświetlenia. Zimą oblodzone skały nabierają surowej, alpejskiej powagi. Jesienią, gdy dolina mieni się kolorami, Jastrzębia Turnia prezentuje się szczególnie efektownie.

• Dolina Zielonego Stawu (schronisko przy Zielonym Stawie) — przez Jastrzębią Przełęcz, podejście dla doświadczonych turystów, teren wymagający
• Czerwona Dolina — historyczna droga pierwszego zdobywcy, trawers przez Jastrzębią Przełęcz, wariant wymagający

• Szczyt leży po słowackiej stronie Tatr — wejście wymaga ważnego biletu do TANAP lub przestrzegania przepisów słowackiego parku narodowego
• W pobliżu znajduje się Schronisko przy Zielonym Stawie (Chata pri Zelenom plese) — doskonały punkt wypadowy i noclegowy
• W południowo-wschodniej ścianie doszło do odpadnięcia bloków skalnych — część dawnych dróg wspinaczkowych przestała istnieć
• Wieża jest bardzo popularnym celem wspinaczy — na ścianach poprowadzono drogi do trudności XI- (Koróna, 2016), uznawane za najtrudniejsze w całych Tatrach

Według starej legendy na szczycie Jastrzębiej Turni spoczywał oślepiający klejnot — karbunkuł. Niejednego śmiałka zwabiła na skały ta pokusa, kończąc się tragicznie. Być może legenda ta nawiązuje do prawdziwej historii złotnika Jana Andrzeja Papirusa, który zginął w pobliżu Zielonego Stawu w 1771 roku.