Jamborowy Wierch to niepozorny, słabo wyodrębniony wierzchołek w grani Bobrowca, o którym niewielu turystów w ogóle słyszało — a szkoda, bo to miejsce o dużym uroku i bogatej przyrodzie. Leży w Tatrach Zachodnich, pomiędzy szczytem Bobrowca a Bobrowiecką Przełęczą, w punkcie, gdzie grań wyraźnie się załamuje.

Skalisto-trawiaste stoki, miejscami porośnięte kosówką, opadają od strony wschodniej ku Dolinie Chochołowskiej. Zbudowany z wapieni i dolomitów wierzchołek jest siedliskiem wyjątkowo bogatej flory wapieniolubnej — miłośnicy tatrzańskich roślin znajdą tu prawdziwy raj botaniczny. W kierunku północno-zachodnim odchodzi od niego boczny grzbiet Jambory, prowadzący przez Jamborową Skałkę do Jeżowego Wierchu i oddzielający Dolinę Bobrowiecką od Doliny Juraniowej. Dawniej cały ten teren był wypasany jako część Hali Chochołowskiej, co dziś trudno sobie wyobrazić, patrząc na dziką, nietkniętą przyrodę tego zakątka Tatr.

• Obecnie brak oznakowanego szlaku turystycznego — teren jest zamknięty dla ruchu pieszego

• Do czerwca 2008 roku prowadził tędy szlak z Bobrowieckiej Przełęczy przez Bobrowiec i Juraniową Przełęcz do Umarłej Przełęczy
• Szlak został zamknięty przez TANAP w 2008 roku ze względu na ochronę przyrody — obecnie wejście na szczyt nie jest dozwolone w ramach oficjalnej turystyki pieszej

Jamborowy Wierch pozostaje dziś symbolem tego, jak Tatry potrafią chronić swoje najcenniejsze, choć niepozorne zakątki — miejsce bardziej dla przyrodników i miłośników dzikiej flory niż dla poszukiwaczy szczytowych widoków.