Hrubas to słabo wyodrębniony wierzchołek o wysokości 1499 m n.p.m., ukryty we wschodniej grani masywu Bobrowca w Tatrach Zachodnich. To miejsce dla tych, którzy szukają dzikiej, nieuczęszczanej strony Tatr, z dala od tłumów i wyznaczonych szlaków.

Grań, na której leży Hrubas, oddziela główny ciąg Doliny Chochołowskiej od jej bocznej odnogi — doliny Głębowiec. Tuż poniżej wierzchołka, po południowej stronie grani, wznoszą się charakterystyczne dolomitowo-wapienne skały zwane Piecami. To właśnie na Hrubasie grań łamie swój bieg i skręca na północny wschód. Ze zboczy schodzi jedna z odnóg Szerokiego Żlebu oraz żleb Skrajniak, a z przeciwległej strony — kolejny, nienazwany żleb. Teren jest surowy, skalisty i wymagający, typowy dla rzadko odwiedzanych zakątków Tatr Zachodnich. Na Hrubasowym Upłazie, po stronie doliny Głębowiec, botanicy odnotowali stanowisko rzadkiej w Polsce rośliny — zarzyczki górskiej.

Trzeba jednak wiedzieć, że masyw Bobrowca, wraz z Hrubasem, leży w obszarze ochrony ścisłej i nie prowadzą tam żadne znakowane szlaki turystyczne.

• Brak wyznaczonych szlaków turystycznych — obszar objęty ochroną ścisłą, wejście poza szlakami jest niedozwolone

• Cały masyw Bobrowca wraz z Hrubasem znajduje się w strefie ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego
• Brak oznakowanych szlaków — teren niedostępny dla zwykłego ruchu turystycznego
• Na Hrubasowym Upłazie występuje chroniona zarzyczka górska

Nazwa Hrubas Jaworzyński dawniej odnosiła się właśnie do tego odcinka wschodniej grani Bobrowca — świadectwo tego, jak głęboko w historii tatrzańskiego nazewnictwa zapisane jest to niepozorne, ale intrygujące miejsce.