Graniasta Turnia (2260 m n.p.m.) to szczyt w głównej grani Tatr, który kusi tych, którzy chcą wyjść poza utarte szlaki. Bez znakowanych ścieżek, bez tłumów — tylko dzika grań i rozległe widoki na Dolinę Staroleśną i dolinę Rówienki.

Szczyt ma dwa bliskie sobie wierzchołki, z których nieco wyższy jest ten południowo-zachodni. Grań, w której tkwi Graniasta Turnia, to klasyczna tatrzańska sceneria: skaliste turnie, strome zbocza i ta charakterystyczna cisza, którą słyszysz tylko z dala od oznakowanych tras. Zimą teren staje się poważniejszy i wymaga doświadczenia w poruszaniu się po górach bez szlaku.

• Świstowa Przełęcz (2192 m) — brak znakowania, szerokim grzbietem pozbawionym trudności technicznych, trudność: umiarkowana (teren nieznakowany, wymagana orientacja w terenie)

• Na Graniastą Turnię nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście wymaga doświadczenia w wędrówkach po terenie bez oznakowania.
• Szczyt leży w głównej grani Tatr na granicy polsko-słowackiej.
• W grani między Graniastą Turnią a Świstową Przełęczą znajduje się niewybitna Złotnikowa Czuba, oddzielona Złotnikowymi Wrótkami.

Pierwsze znane letnie wejście na Graniastą Turnię miało miejsce 20 lipca 1897 roku — dokonali go August Otto i Johann Hunsdorfer senior. Zimowego pierwszego wejścia dokonali Gyula Hefty i Gyula Komarnicki 1 lutego 1914 roku.