Grań Tatr Wysokich to jeden z najbardziej imponujących fragmentów tatrzańskiej topografii — 32-kilometrowa grań główna, która prowadzi od Przełęczy Liliowe aż po Przełęcz pod Kopą. To swoista kręgosłup całych Tatr Wysokich, łącząca najwyższe szczyty, dzikie przełęcze i legendarne turnie w jedną, spójną całość.

Krajobraz wzdłuż tej grani jest niepowtarzalny o każdej porze roku. Latem skaliste ściany i ostre wierzchołki kontrastują z błękitem tatrzańskich jezior widocznych w dolinach, a panoramy sięgają daleko poza granicę polsko-słowacką. Jesienią mgły oplatają turnie tajemniczym nastrojem, a pierwsze śniegi pojawiają się już we wrześniu. Zimą grań staje się domeną doświadczonych alpinistów — pokryta lodem i śniegiem, wymaga doskonałego przygotowania technicznego.

• Zakopane / Kuźnice — szlak na Przełęcz Liliowe (początek grani) — szlak niebieski i zielony, ok. 2,5–3 h, umiarkowany
• Łysa Polana / Morskie Oko — podejście w rejon Rysów (centralny punkt grani) — szlak czerwony i niebieski, ok. 3–4 h, wymagający

• Grań przebiega częściowo przez obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego (strona polska) oraz TANAP (strona słowacka) — obowiązują odrębne przepisy wejścia i poruszania się po szlakach.
• Wiele odcinków grani głównej jest dostępnych wyłącznie dla taterników z odpowiednim wyposażeniem — nie jest to szlak turystyczny w całości.
• Szczegółowy opis topograficzny grani opracował Witold Henryk Paryski w swoim klasycznym 25-tomowym przewodniku po Tatrach.

Grań Tatr Wysokich to nie tylko trasa — to tatrzańska encyklopedia zapisana w skale, śniegu i wietrze, którą każdy miłośnik gór powinien poznać przynajmniej z jej dostępnych fragmentów.