Grań Baszt to jeden z najbardziej intrygujących bocznych grzbietów Tatr Słowackich — około 5-kilometrowa grań pełna ostrych turni, przełęczy i szczytów o wyraźnie diabelskim charakterze. Najwyższy punkt, Szatan, sięga 2422 m n.p.m., a cała trasa oferuje taternikowi niezapomniane widoki i atmosferę dzikiej, nieturystycznej Tatranii.
Grań rozdziela Dolinę Młynicką od Doliny Mięguszowieckiej i biegnie od Hlińskiej Turni aż po Szczyrbskie Jezioro. Krajobraz jest surowy i skalny — kruchość miejscowych skał jest wręcz legendarna i nadaje grani specyficzny, nieco nieprzewidywalny charakter. Zimą teren staje się domeną doświadczonych taterników zimowych, latem zaś grań kusi odkrywców szukających czegoś więcej niż znakowane szlaki. Niemal diabelskie nagromadzenie nazw — Szatan, Diablowina, Diabla Turnia, Czarci Róg — wprowadza w klimat tajemnicy, którą trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w Tatrach.
Jak dotrzeć na grańDiabelskie nazewnictwo całego rejonu — Szatani Żleb, Diabla Zatoka, Szatanie Stawki — wzięło się z dawnych legend o ukrytych w tych żlebach cennych kruszcach. Poszukiwaczy skarbów miały odstraszać spadające kamienie, które lud przypisywał siłom nieczystym. W zboczach Skrajnej Baszty jeszcze przed 1530 rokiem wydobywano podobno rudy miedzi.