Grabowa to spokojny, zalesiony szczyt w Beskidzie Śląskim, idealny dla tych, którzy szukają leśnej ciszy zamiast tłumów na szlaku. Nie jest to góra efektowna czy widokowa, ale właśnie ten spokojny, łagodny charakter stanowi jej urok — to miejsce na kontemplacyjny spacer, a nie wyprawę na zdobycie rekordu.

Szczyt leży na długim, niemal płaskim grzbiecie Beskidu Węgierskiego, ciągnącym się między Przełęczą Salmopolską a Kotarzem. Gęsty las porastający zbocza sprawia, że widoki są tu ograniczone, za to latem można liczyć na przyjemny cień, a jesienią na piękne barwy liści grabów, od których góra wzięła swoją nazwę. Zimą grzbiet bywa cichy i śnieżny — dobra opcja na spokojną wędrówkę z dala od zatłoczonych tras.

• Przełęcz Salmopolska — szlak czerwony, czas przejścia w stronę Kotarza i dalej ok. 3:10 godz. (cały odcinek do Klimczoka), teren łatwy do umiarkowanego
• Brenna (przez Malinę i Horzelicę) — szlak czarny, 5,1 km, ok. 1:50 godz., podejście umiarkowane

• Na Grabowej znajduje się historyczna granica administracyjna między gminą Brenna a Szczyrkiem
• Na szczycie kończą się czarne znaki szlaku prowadzącego z Brennej
• W okolicy odkryto ślady obecności prehistorycznego człowieka, prawdopodobnie kultury mustierskiej

Nazwa polany i osiedla na zachodnim zboczu Grabowej pojawia się w dokumentach Księstwa Cieszyńskiego już w 1689 roku, a w połowie XVIII wieku wspominano tu o pasterskim szałasie — to miejsce z długą historią, choć dziś niemal całkowicie zatopione w lesie.