Gefrorene-Wand-Spitzen to dwa szczyty w Tuxer Kamm, paśmie Alp Zillertalskich w Tyrolu, które dzięki lodowcowej kolejce z Hintertux stały się jednym z najłatwiej dostępnych trzytysięczników w Alpach. Północny wierzchołek liczy 3288 m, południowy 3270 m, a dzieli je zaledwie 300 metrów grzbietu.

Z północy góra wygląda jak tępo zakończona, ośnieżona kopuła, natomiast ze wschodu prezentuje się jako ciemna, odpychająca ściana - stąd nazwa 'Zamarznięta Ściana'. Szczyty otoczone są lodowcami: Gefrorene-Wand-Kees na zachodzie, Große Riepenkees na południowym zachodzie oraz mniejsze Friesenbergkees i Kleine Riepenkees. To najwyższe punkty letniego ośrodka narciarskiego Hintertuxer Gletscher, a widoki obejmują sąsiedni Olperer (3476 m) i Riffler (3231 m).

Jak dotrzeć na szczyt

• Spannagelhaus (2531 m) - najłatwiejsza droga normalna, przez Wildlahnerscharte na lodowiec Gefrorene-Wand-Kees, dalej grzbietem północno-zachodnim (I w skali UIAA), ok. 2,5 godziny, wymaga lekkiej wspinaczki
• Friesenberghaus (2498 m) - podejście ze wschodu przez firnowe pole Friesenbergkees na grzbiet północno-wschodni, ok. 3 godziny
• Stacja górna kolei gliszerowej Hintertuxer Gletscherbahn - najkrótsza trasa, ok. 20 minut po eksponowanym, ale technicznie łatwym i zabezpieczonym stalowymi linami grzbiecie

Praktyczne informacje

• Wejście od strony kolei zaczyna się bezpośrednio przy stacji górnej wyciągu krzesełkowego Gefrorene Wand, oznaczone jako dalsza droga na własną odpowiedzialność
• Zimą grzbiet bywa nawisty i podejście staje się znacznie trudniejsze
• Południowy szczyt wymaga wspinaczki w stopniu II UIAA, trudniejszej niż na wierzchołek północny

Pierwsze wejście na szczyt północny odnotowano już w 1867 roku, a na południowy w 1872 roku - dokonali go bracia Max i Richard von Frey z Salzburga.