Dzicza Góra to drugi co do wysokości szczyt Rudawów Janowickich (881 m n.p.m.), rozpoznawalny z daleka dzięki charakterystycznej 'czuprynie' — kępie świerkowego lasu wieńczącej wylesione zbocza. To góra, którą lepiej podziwiać z boku niż zdobywać jej sam wierzchołek, bo ten pozostaje niedostępny dla turystów.

Krajobraz tej części Rudaw Janowickich jest surowy i malowniczy zarazem — górne partie zbocz zostały wylesione w wyniku wielowiekowej gospodarki leśnej, co paradoksalnie stworzyło z Dziczej Góry doskonały punkt widokowy. Latem otwierają się stąd szerokie widoki na wschodnią część Rudaw Janowickich i Sudety Środkowe, jesienią okoliczne lasy mienią się barwami, a zimą śnieg podkreśla kontrast między nagimi zboczami a ciemną plamą świerków na szczycie. To miejsce dla tych, którzy cenią ciszę i dziki charakter gór bardziej niż tłumy na szlakach.

Jak dotrzeć na szczyt

• Trawersem szczytu, ok. 50 m poniżej wierzchołka na zachodnim zboczu — szlak niebieski (Grzbietowa Ścieżka, część międzynarodowego E3), łączący Wołek ze Skalnikiem, trasa umiarkowana
• Na północnym zboczu szlak niebieski krzyżuje się ze szlakiem żółtym prowadzącym z Wielkiej Kopy przez Wołek do Janowic Wielkich

Praktyczne informacje

• Na sam szczyt nie prowadzi żadna ścieżka — jest on całkowicie niedostępny dla turystów
• Obszar leży w granicach Rudawskiego Parku Krajobrazowego
• Na wschodnim ramieniu, od strony Rędzin, zachowały się dawne wyrobiska i kamieniołomy po historycznej eksploatacji górniczej

Ciekawostka: przez stulecia zbocza góry były miejscem wydobycia surowców, a ślady dawnych kamieniołomów można odnaleźć do dziś, skrywane wśród świerkowego lasu posadzonego sztucznie już w XIX wieku.