Czuprana (777 m n.p.m.) to mniejszy z dwóch szczytów masywu Jarmuty w Małych Pieninach — cichy, leśny i nieco zapomniany, ale kryje w sobie zaskakująco bogatą historię. Choć nie prowadzą tu oficjalne szlaki turystyczne, wejście drogami leśnymi to świetna propozycja dla tych, którzy lubią odkrywać miejsca poza utartymi ścieżkami.

Szczyt niemal w całości porośnięty jest lasem świerkowo-jodłowym z domieszką buka, który w każdej porze roku tworzy inny klimat — zielony i chłodny latem, złocisty jesienią, a zimą skrzący się ciszą. U podnóża północnych stoków widoczna jest pionowa ściana skalna — ślad po dawnym kamieniołomie andezytu Maniów. Południowo-wschodnie zbocza opadają do doliny Palkowskiego Potoku, północne ku dolinie Grajcarka. Czuprana sąsiaduje z wyższą Jarmutyą (794 m), od której oddzielona jest przełęczą Matwijową (763 m) — odległość między szczytami to zaledwie ok. 370 m w linii prostej.

• Szlachtowa (wieś u podnóża) — brak oznakowanego szlaku, wejście drogami leśnymi i ścieżkami, trudność: umiarkowana

• Na Czupranę nie prowadzą znakowane szlaki turystyczne — wejście możliwe drogami leśnymi i ścieżkami
• Na zboczach góry znajdują się sztolnie dawnej kopalni srebra z lat 1732–1739 (tzw. Bania w Jarmucie) — są niedostępne dla turystów i objęte ochroną jako użytek ekologiczny 'Sztolnie na górze Jarmuta' (0,1 ha, od 1997 r.)

Nazwa Czuprana wywodzi się od tatarskiego słowa 'czubryna', oznaczającego pęk włosów na ciemieniu ogolonej głowy. A dla miłośników mchów — w 2016 roku odnaleziono tu naleźlinę skalną (Andreaea rupestris var. rupestris), rzadki chroniony gatunek.