Czertezik (772 m n.p.m.) to drugi co do wysokości szczyt Pieninek — wąski, wydłużony grzbiet zbudowany z wapieni krynoidowych, skrywający urwisko o wysokości niemal 40 metrów. Choć ustępuje sąsiedniemu Czerteżowi zaledwie dwoma metrami, wynagradza to panoramą środkowego Przełomu Dunajca, którą trudno zapomnieć.

Ze szczytu rozciąga się widok na meandrującą wstęgę Dunajca wciśniętą między wapienne ściany — widok szczególnie efektowny jesienią, gdy bukowy las płonie czerwienią i złotem. Południowy stok opada stromo ku rzece i głębokiej dolinie Pienińskiego Potoku, a rzadki las sosnowo-bukowy dodaje tej stronie dzikiego charakteru. Stoki północne porasta gęstszy las bukowo-jodłowy, przyjemny w letnim skwarze. Wierzchołek wieńczy punkt widokowy z metalową barierką zabezpieczającą krawędź urwiska.

• Ze Szczawnicy — szlak niebieski (Sokola Perć), ok. 1 h 30 min w górę, umiarkowany
• Z Sokolicy — szlak niebieski, ok. 30 min, łatwy
• Z Trzech Koron — szlak niebieski, ok. 2 h 05 min, umiarkowany
• Z Krościenka nad Dunajcem — szlak zielony, ok. 1 h 20 min, umiarkowany

• Szczyt leży w Pienińskim Parku Narodowym — obowiązuje bilet wstępu do parku.
• Czertezik administracyjnie należy do Krościenka nad Dunajcem (woj. małopolskie, pow. nowotarski).
• Szlak turystyczny na szczyt wyznakowano już w 1906 roku — to jeden z najstarszych znakowanych szlaków w Pieninach.
• Na stokach stwierdzono obecność kruszczyka drobnolistnego i tawuły średniej — gatunków w Polsce bardzo rzadkich — oraz pojedyncze okazy cisa pospolitego.

W 1953 roku, około 50 metrów poniżej szczytu, odkryto niewielką jaskinię o długości 6 metrów — skromna, lecz urocza pamiątka po wapiennej przeszłości tych gór. Nazwa szczytu wywodzi się z wołoskiego słowa oznaczającego 'jasny, wykarczowany las' — i rzeczywiście, otwarta polana niegdyś zdobiła jego stoki.