Czarny Grzbiet to niepozorny szczyt w samym sercu Masywu Śnieżnika, dla tych, którzy szukają ciszy z dala od tłumów zmierzających na Śnieżnik. To miejsce dla wędrowców ceniących dziką, surową przyrodę bardziej niż widokowe punkty widokowe.

Szczyt jest słabo zaznaczony w terenie — to raczej załamanie bocznego grzbietu odchodzącego od Śnieżnika w stronę wschodnią, niż wyraźna kopuła górska. Wznosi się poniżej Czarciego Gonu, pomiędzy dwoma efektownymi lejami: Wielkim na północy i Średnim na południu, tuż nad doliną, w której rodzi się rzeka Kamienica. Zboczy porasta świerkowy las dolnoreglowy, miejscami przerzedzony po klęsce ekologicznej z lat 80. XX wieku — dziś widać tu ślady walki lasu o odrodzenie, co nadaje temu miejscu surowy, trochę melancholijny klimat. Latem panuje tu głęboki spokój, jesienią mgły snują się między świerkami, a zimą śnieg potrafi zasypać szlak niemal całkowicie.

Jak dotrzeć na szczyt

• Trasa przez Śnieżnickie leje — wyjście z okolic Stronia Śląskiego lub Międzygórza, czas przejścia kilka godzin, trudność: umiarkowana
• Szlak wiodący od Przełęczy Śnieżnickiej w kierunku Czarciego Gonu i dalej granią do Czarnego Grzbietu — trasa dla bardziej doświadczonych

Praktyczne informacje

• Teren znajduje się w granicach Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego — obowiązują zasady ochrony przyrody
• Okolica lejów (Wielkiego i Średniego) to charakterystyczne, głębokie zagłębienia terenu — warto zachować ostrożność przy schodzeniu z wyznaczonych ścieżek

Choć nazwa brzmi tajemniczo, Czarny Grzbiet zawdzięcza ją najpewniej ciemnej barwie świerkowego lasu porastającego zbocza — to szczyt, który docenią raczej miłośnicy przyrody niż łowcy widokowych paneram.