Boraczy Wierch to niepozorny, ale urokliwy szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki, ukryty w gęstych lasach Beskidu Żywiecko-Orawskiego. To miejsce dla tych, którzy szukają spokoju z dala od tłumów, wciąż spotykanych na sąsiedniej Rysiance czy Lipowskim Wierchu.

Szczyt niemal w całości porasta las, więc widokowo nie zachwyci, ale to właśnie ta dzikość i cisza stanowią jego urok. Grzbiet biegnący od Rysianki przez Lipowski Wierch aż po Redykalny Wierch oddziela doliny potoków Żabniczanka i Bystra, tworząc malownicze, głębokie doliny. Na południowo-wschodnich stokach rozciągają się trzy hale pasterskie — Bacmania, Hala Gawłowska i Bieguńska — gdzie latem można natrafić na wypas i tradycyjny beskidzki krajobraz. Zimą okolica zamienia się w ciche, ośnieżone leśne ostępy, idealne dla miłośników spokojnych wędrówek na rakietach.

Jak dotrzeć na szczyt

• Milówka – schronisko PTTK na Hali Boraczej – Lipowski Wierch – Schronisko PTTK na Hali Rysianka – Żabnica-Skałka — trasa wieloetapowa, umiarkowana
• Rajcza – Zapolanka – Redykalny Wierch – Hala Bacmańska – hala Bieguńska – hala Lipowska – hala Rysianka – Romanka — trasa dłuższa, umiarkowana

Praktyczne informacje

• Żółty szlak turystyczny prowadzi przez pobliskie hale pasterskie, ale omija sam wierzchołek Boraczego Wierchu
• Zielony szlak trawersuje znacznie niżej północne stoki szczytu
• Na stokach, w dolnej części Śmierdzącego Potoku, znajduje się źródło wody siarkowodorowej o właściwościach leczniczych
• Granica administracyjna między Żabnicą a Złatną przebiega dokładnie przez główny grzbiet szczytu

Nazwa szczytu ma ciekawą historię — przez lata funkcjonowała błędnie jako Motyków Wierch, a dopiero w 1981 roku Komisja Nazewnicza Turystyki Górskiej PTTK zatwierdziła obecną nazwę Boraczy Wierch.