Beskid (2012 m n.p.m.) to najdalej na wschód wysunięty szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich — skromny, kamienisty wierzchołek, który kryje w sobie zaskakująco dużo uroku. Leży dokładnie na granicy polsko-słowackiej i oferuje widoki w obie strony: na polską Dolinę Gąsienicową i słowacką Dolinę Cichą.
Sam szczyt jest kamienisty, ale jego stoki są łagodne i trawiaste, co sprawia, że spacer granią należy tu do przyjemności. Zbudowany z różowych granitów, Beskid wchodzi w skład tzw. wyspy krystalicznej Goryczkowej — niewielkiej enklawy granitowych wierzchołków osadzonych na podłożu wapiennym. Uważne oko wypatrzy wśród kosodrzewiny u podnóży północnych stoków grupy wapiennych skałek — piękny przykład geologicznej różnorodności Tatr. Wiosną i latem trawiaste stoki mienią się zielenią, jesienią przybierają złote i rude barwy, a zimą grań pokrywa śnieg, tworząc klasyczny tatrzański krajobraz.
Jak dotrzeć na szczytCiekawostka historyczna: u podnóży Beskidu w Dolinie Gąsienicowej w latach 1934–1936 budował prywatne schronisko Eugeniusz Sieczka-Gąsienica. Otwarcie kolejki linowej na Kasprowy Wierch w 1936 roku przekreśliło jego plany — schronisko zbankrutowało, a ostatnie resztki murów, zwane przez górali i ratowników 'Gienkowymi Murami', usunięto dopiero w 2006 roku.