Baranie Rogi (2526 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które nagradzają wysiłek wyjątkowo hojnie — rozległa panorama, dzikie otoczenie i poczucie prawdziwej górskiej przygody bez tłumów. Dwa wierzchołki, kształtem przypominające zwierzęce rogi, nadają mu niepowtarzalną sylwetkę rozpoznawalną z wielu miejsc w Tatrach Wysokich.
Szczyt leży w głównej grani Tatr Wysokich, między Lodowym Szczytem (2627 m) a Jagnięcym Szczytem (2230 m). Charakterystyczna rozległa płyta szczytowa — tzw. Barania Galeria — kontrastuje ze stromymi ścianami opadającymi ku dolinom. Widoki z wierzchołka są panoramiczne: widać okoliczne szczyty Tatr Wysokich, grań Tatr Bielskich, a przy dobrej widoczności Kotlinę Popradską, Niskie Tatry, Góry Lewockie, Beskidy Orawskie i liczne szczyty po stronie polskiej. Latem teren wokół szczytu tętni dziką przyrodą, jesienią skały i hale przybierają złoto-rdzawe barwy, zimą i wczesną wiosną dominuje śnieg i lód — warunki wymagają wtedy pełnego osprzętowania alpinistycznego.
Jak dotrzeć na szczytNazwa szczytu nie jest przypadkowa — dwa wierzchołki rzeczywiście przypominają rogi barana, a okoliczne nazwy (Barania Kotlinka, Baranie Siodło) tworzą spójną, barwną geografię tego miejsca, która od dawna rozbudza wyobraźnię turystów i wspinaczy.