Góry Złote to jedno z dłuższych i bardziej dzikich pasm Sudetów Wschodnich — ciche, zielone i wciąż odkrywane na nowo przez piechurów szukających spokoju z dala od tłumów. Rozciągają się na około 55 km między Przełęczą Kłodzką a Przełęczą Ramzovską, tworząc malowniczą granicę polsko-czeską.

Teren jest zróżnicowany — wąskie, kręte grzbiety na północnym wschodzie stopniowo ustępują miejsca rozleglejszym masywom w części południowej. Lasy iglaste, łąki śródleśne i ciche doliny rzeczne tworzą krajobraz, który zachwyca o każdej porze roku. Zimą białe stoki przyciągają narciarzy, latem — turystów pieszych i rowerzystów. Słabe zaludnienie sprawia, że na wielu szlakach można spędzić cały dzień bez spotkania żywej duszy.

• Smrek (1127 m n.p.m.) — najwyższy szczyt całych Gór Złotych, po stronie czeskiej, z rozległymi widokami na Sudety.
• Postawna (1117 m n.p.m.) — najwyższy punkt polskiej części pasma, spokojny i rzadko odwiedzany.
• Kopalnia złota i arsenu w Złotym Stoku — podziemna trasa turystyczna po dawnej kopalni czynnej od XIII wieku, jeden z największych hitów regionu.
• Jaskinia Radochowska — malownicza jaskinia dostępna dla zwiedzających, ukryta w leśnym wąwozie.

• Najlepsza pora: maj–październik — zielone szlaki i długie dni; grudzień–marzec dla narciarzy.
• Baza wypadowa: Lądek-Zdrój, Złoty Stok, Stronie Śląskie — dobrze skomunikowane miasteczka z zapleczem noclegowym.
• Trudność szlaków: głównie łatwe i umiarkowane; wyższe partie mogą wymagać dobrej kondycji.
• Dojazd: samochodem przez Kłodzko lub Bystrzyca Kłodzka; autobusy regionalne z Wrocławia i Kłodzka.

Ciekawostka — w Złotym Stoku wydobywano złoto i arsen przez ponad 600 lat, a dawne sztolnie skrywają do dziś podziemny wodospad, który robi na zwiedzających niezapomniane wrażenie.