Zamek Valeč (cz. Zámek Valeč) – zabytkowy zamek w mieście Valeč (kraj karlowarski), Czechy. Zamek stoi na tarasie, opadającym z trzech stron, północnej, wschodniej i południowej w kierunku miasta. Pierwsza pisemna wzmianka o obiekcie pochodzi z 1358, jako folwarku w posiadaniu braci Ctibora i Beneša z Valča. Następnie dwór był własnością szambelana królewskiego Jakuba Kyšperskiego (1480–1526). W tym czasie został przebudowany w stylu późnogotyckim. Na prośbę Kyšperskiego w 1514 miasto otrzymało prawa miejskie od króla Władysława II (1456–1516). Potomkowie Kyšperskiego sprzedali majątek Hugonowi z Leisnigu (Leisneku, 1465–1538). W 1538 zamek przeszedł w posiadanie Viléma Hasištejnskiego z Lobkowic, a w 1570 kupił go Krzysztof Štampach. Jego syn Václav w 1585 przebudował warownię w stylu późnorenesansowym. W 1623 Barbora Štampachová odkupiła zamek od komory cesarskiej. Od 1694 był własnością jej wnuka Jana Krzysztofa Kagera (zm. 1721), który odbudował obiekt w stylu barokowym, przy udziale czołowych artystów i architektów swoich czasów. Autorami unikalnej dekoracji byli artyści z warsztatu Matthiasa Bernarda Brauna (1684–1738) a barokowej szaty Włoch Francesco Barelli, którego następcą został Giovanni Antonio Bianno Rossa (zm. 1723). Następnie Jan Krzysztof Tyll, syn kamieniarza z położonego 50 km na południe Lochotína. W 1745 posiadłość odziedziczył Karel Josef Kager von Globen und Limburg-Styrum. Jego spadkobierczynią została małoletnia córka Maria Józefa (1758-1808), która w 1797 wyszła za mąż za Josepha Eugène d'Argenteau d'Ochain (1740–1795) i sprzedała majątek Janowi Antonowi von Pergen. W 1798 posiadłość kupił Gottfried Johann Korb von Weidenheim (1758- 1833). Od 1847 zamek był własnością jego syna Franza (1805-1876). Z kolei Karl Albert (1836-1881) jego syn, przebudował siedzibę w stylu neorenesansowym. Spadkobiercy Karla sprzedali obiekt w 1890 hr. Vincentowi von Thurn-Valsassina (1866–1928), który przebudował całą posiadłość w stylu neobarokowym.