Wśród cichych lasów Beskidu Niskiego, tuż przy granicy ze Słowacją, kryje się jeden z najbardziej przejmujących cmentarzy I wojny światowej – dzieło architekta Dušana Jurkoviča. To miejsce, gdzie historia przemawia ciszą, a monumentalna kamienna wieża przypomina o setkach żołnierzy, którzy nigdy nie wrócili do domu.

Cmentarz leży w partii szczytowej wzniesienia Beskidek, w otoczeniu gęstego lasu, co nadaje temu miejscu wyjątkowo kontemplacyjny nastrój. Latem zieleń drzew tonie w promieniach słońca przebijających się przez korony, jesienią okolica pokrywa się złotem liści, a zimą śnieg otula groby i drewniane krzyże w niemal bajkowej scenerii. Niezależnie od pory roku panuje tu spokój i powaga, które trudno znaleźć gdzie indziej.

Jak dotrzeć

• Konieczna – szlak w kierunku przełęczy Beskidek (Dujawa), ok. 800 m dalej na północny zachód, trasa łatwa do umiarkowanej, czas przejścia ok. 30-40 minut
• Możliwość połączenia z wędrówką wzdłuż granicy polsko-słowackiej dla bardziej doświadczonych turystów

Praktyczne informacje

• Na cmentarzu spoczywa 303 żołnierzy austro-węgierskich i rosyjskich poległych w styczniu i lutym 1915 roku
• Główny element to dwudziestometrowa kamienna wieża zwieńczona żelaznym krzyżem z symbolem solarnym
• Groby żołnierzy austro-węgierskich oznaczono krzyżami łacińskimi, a rosyjskich – patriarchalnymi
• Obiekt jest częścią sieci ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej

Jedna z inskrypcji na cmentarzu głosi w wolnym tłumaczeniu: 'Tu, wśród ciemnych lasów, ziół pachnących i gór błyszczących w dali. Dzielni żołnierze pokonawszy wroga na spoczynek się udali'. To miejsce warte odwiedzenia nie tylko dla miłośników historii, ale każdego, kto szuka chwili refleksji w otoczeniu górskiej przyrody.